دبیرستان غیردولتی پسرانه مهرآیین (دوره اول)

تخصصی ترین مرکز آموزش و پرورش علوم پایه

Get Adobe Flash player
صفحه اصلی امکانات پرتال صدای مشاور بخش اولیاء صدای مشاور عوامل کاهش انگیزه درسی و راهکارهای کاهش اضطراب امتحان

« عوامل کاهش انگیزه درسی »

اولیاء محترم  :

راز موفقیت و یا عدم موفقیت فرزند خود را ( در هر کار و رفتاری ) نه در خود او که در فکر، رفتار، گفتار ، لحن و حالت خود می توانیم پیدا کنیم بچه ها محصول افکار ، عادتها  و حالتهای پدر و مادر هستند.

لطفاً 1- ساده ترین و مطمئن ترین راه تغییر فرزندتان شناسایی عوامل آن رفتار در فکر و رفتار والدین عزیز و تغییر و اصلاح آن است. بدون تغییر والدین تغییر فرزند بسیار دشوار خواهد بود.

رفتارهای عادتی والدین که موجب کاهش شدید انگیزه درسی و یادگیری می شود:

1- تصویر منفی و نگران کننده از آینده فرزند خود داشتن ( به هر دلیل )

2- توجه و تاکید زیاد بر ضعف ها و ناتوانی های فرزند و عدم پیگیری آن .

3- نظارت دائمی ما بر نحوه­ی درس خواندن فرزند نوجوان ( به ویژه فرزند پسر ) و خودکفا نبودن او

4- حضور کم رنگ پدر در خانه و نداشتن ارتباط صمیمانه با فرزند به خاطر مشغله کاری زیاد

5- انتقال نگرانی ها و ناراحتی های اجتماعی و اقتصادی به فضای خانه و ذهن فرزندان

6- بی اعتمادی به خودکفایی و مسئولیت پذیری فرزند با تذکر دادن مداوم نصیحت و از عواقب کار ترساندن.

7- گفتن این جمله که تو خیلی استعداد داری ولی آن را خوب به کار نمی گیری !

8- ابراز و بیان عبارتهای استرس زا مثل ( بیشتر دقت کن ! حواست را جمع کن !

9- پرسش دایمی با حالتی نگران و مضطرب درباره درس و امتحانات و نمره ها

10- مقایسه منفی تولید حسد و کینه با این جمله که :

شاگرد اول­کلاس چه نمره­ای آورد . تو چرا مثل او نشدی.

ما به سن تو بودیم چنین و چنان شما می­کردیم ولی تو ...

11- منت گذاشتن و تولید احساس گناه : همه تلاشهای ما به خاطر این است که موفق باشی ولی تو ... آبروی خانوادگی ما به کار تو بستگی دارد و آن وقت تو .....

12 طرح سوالهای منفی و کاهش تمرکز :

چرا نمره­های خوب نمی گیری ؟ تو چه مشکلی داری ؟ چرا نظم نداری ؟

تو از شاگردان ممتاز مدرسه چی کم داری ؟

13 القاء نگرانی و نفوس بد زدن :

آخرش تو را از مدرسه اخراج می­کنند. با این روشی که تو کار می کنی معلوم نیست که آخرش

14- جر و بحث دایمی با فرزند برای قانع کردن او و نتیجه نگرفتن ببین ما خیر و صلاح تو را می خواهیم تو همیشه ...

15- عدم تفاهم و همدلی میان پدر و مادر در مسائل گوناگون زندگی

16- شکایت دائمی از زمانه و مردم دولت و انتقاد از آنها نارضایتی از جامعه

17- تسلیم بودن والدین به درخواستهای غیرمنطقی فرزند و عدم قاطعیت در برخورد با او

18- حمایت و مراقبت زیاد از فرزند و ارایه سرویس های اضافی به او

19- وابستگی فرزند به یکی از والدین و کاهش ارتباط با والد دیگر و عدم هماهنگی پدر و مادر

20- ابراز قضاوتهای منفی درباره دیگران و جامعه

در هر مسئله و ماجرایی به خداوند مهربان توکل کنیم. و از او هدایت بطلبیم و آرامش بدست آمده را به جان و دل فرزدتان هدیه کنیم.

راهکارهای کاهش اضطراب امتحان :

1- به فرزندمان یادآوری کنیم همواره به خدا توکل و هر کاری را به نام او شروع کند زیرا یاد خدا آرامش­دهنده دلهای مضطرب است.

2- به تواناییهای فرزندمان تاکید کنیم تا اعتماد به نفس او تقویت شود.

3- انتظارات خود را با تواناییهای فرزندمان هماهنگ کنیم و از او توقع بیش از حد نداشته باشیم.

4- تلاشهای فرزندمان برای کسب موفقیتهای هر چند کوچک را قدر بدانیم و او را تشویق کنیم.

5- عملکرد فرزندمان را با خودش مقایسه کنیم در صورت پیشرفت او را تشویق کنیم و در غیر اینصورت در صدد علت یابی و رفع آن باشیم .

6- امتحان جزئی از فرآیند آموزش است آن را عملکرد طبیعی و معمولی آموزش بدانیم و از حساسیت بی مورد نسبت به آن بپرهیزیم .

7- شرایط فیزیکی و عاطفی مناسبی را در ایام امتحانات برای فرزندمان فراهم کنیم.

8- از ابتدای سال تحصیلی فرزندمان را با نحوه برنامه ریزی درسی روش صحیح مطالعه و مرور درسها آشنا نماییم تا هنگام امتحان از انباشته شدن مطالب درسی و اضطراب امتحان بکاهیم .

9- به فرزندمان اطمینان خاطر بدهیم که در کنار او خواهیم بود اگر مشکلی داشت او را یاری خواهیم کرد. از بکار بردن عباراتی مانند : « به من ربطی ندارد مشکل خودت است ، از نوع درس خواندن تو خسته شدم خودداری کنیم.

10- به فرزندمان یادآور شویم که تمامی تلاش خود را صرف یادگیری درسها نمایند نه کسب نمره زیرا کسانی که فقط برای بدست آوردن نمره درس می خوانند مطالب درسی را زودتر فراموش می کنند.

11- با فرزندمان به گونه­ای رفتار کنیم که او بتواند عقاید و نگرانیهای خود را درباره­ی امتحان آشکارا بیان کند.

12- آخرین وضعیت درسی فرندمان را از معلم یا مشاوره آموزشی جویا شویم تا بهتر بتوانیم به او کمک کنیم .

13- از غیبت کردن فرزندمان در ایام و نزدیکی امتحانات حتی الامکان جلوگیری کنیم. زیرا در این دوران درسها دوره می شوند و فرزندمان می توانند مشکلات احتمالی خود را از معلم بپرسد و آنها را برطرف کند.

14- در ایام امتحانات فضای خانواده را شاد و آرام نگه داریم و از مشاجره در برخوردهای لفظی بخصوص با فرزندانمان خودداری کنیم.

15- در ایام امتحانات از شرکت در جشنها و میهمانیها و یا مسافرتهای غیر ضروری و  یا برگزاری میهمانی حتی الامکان خودداری کنیم.

16- برای ایجاد تنوع و رفع خستگی فرزندمان در ایام امتحان و درس خواندن مدت زمان مناسبی را برای تفریح یابازی و ورزش­حرکات کششی در نظر بگیریم.

17- ساعت خواب فرزندانمان را طوری تنظیم کنیم که خواب مورد نیاز آنها تامین شود. به عبارت دیگر شبها زودتر بخوابند تا صبح زودتر بیدار شوندمطالعه تانیمه­های شب علاوه برخستگی سبب عدم­یادگیری می­شود.

18- یادآوری نماییم سر جلسه امتحان لوازم­التحریر و وسایل مورد نیاز را با خود همراه داشته باشند. تا با آرامش خاطر به سوالات پاسخ دهند.

19- فرزندانمان را روز امتحان با ملایمت بیدار و زودتر از معمول راهی مدرسه کنیم که به موقع سرجلسه امتحان حاضر شوند تا اضطراب دیر رسیدن به اضطراب امتحان اضافه نشود.

20- به فرزندمان آموزش دهیم که دعا باعث آرامش و رسیدن به موفقیت می شود اما شرط مستجاب شدن دعا تلاش و کوشش خود ماست .

21- با استفاده از نمونه­سوالات­سالهای قبل امتحان آزمایشی از فرزندانمان بگیریم و آن را تصیحح کنیم. با این روش علاوه بر کاهش اضطراب آنها درسهای را که باید بیشتر تمرین کنند تشخیص داده و بهتر می توانیم آنها را راهنمایی کنیم.

22- برنامه امتحانی فرزندانمان را در جایی نصب کنیم و به آنها بگوییم روی هرامتحانی­که انجام می­شودخط بکشنداین­کارانگیزه بیشتری­برای درس­خواندن­واحساس­نزدیک­شدن به پایان­امتحان­رادرآنهابه­وجود می آورد.

23- تشویق و تحسین و تاکید روی نقاط قوت فرزندانمان را فراموش نکنیم زیرا این رفتارها انگیزه آنان را برای پیشرفت بیشتر می کند.

24- بهتر است معلمان و مسئولین محیط مناسب و مساعد و آرامی را برای دانش آموزان در جلسه امتحان فراهم آورند تا اضطراب آنها کاهش یابد .

25- اگر معلمان انتظارات اهداف نحوه نمره گذاری وقوع امتحان را مشخص کنند دانش آموزان می توانند با توجه به آنها برنامه ریزی کنند.

26- برگه های امتحانی کلاسی یا تکالیف فرزندانمان را به همراه خود آنها بازبینی کنیم تا نقاط قوت و ضعف درسی خود را دریابند.

27- توجه داشته باشیم کسب نمره بد فرزندانمان  در امتحان به معنی بد بودن آنها نیست بلکه بدان معناست که فعالیت آنها در آن درس کم بوده و یا مفاهیم اساسی آن درس را نمی دانند.

( والسلام علیکم )
خدایا چنان کن سرانجام کار           تو خشنود باشی و ما رستگار

اضافه‌ كردن نظر

مقررات نظر دهی


کد امنيتي
باز خوانی تصویر امنیتی